بیماری های ناشی از پشت میز نشینی

کسانی که کار آنها پشت میز نشینی است نباید به صورت مداوم یعنی بیش از دو ساعت در یک حالت پشت میز قرار گیرند، اگر قرار است هشت ساعت پشت میز اداری کار کنند توصیه میکنیم هر دو ساعت یکبار از جای خود بلند شوند و کمی قدم بزنند و حرکات کششی انجام دهند.
کوتاهی عضلات و دردهای عضلانی از عوارض پشت میز نشینی طولانی مدت است.نشستن طولانی مدت در پشت میز محل کار عوارض بسیار فراوانی دارد که فرد را دچار مشکلات استخوانی، اسکلتی و عضلانی میکند.
دردهای گردن، شانه و در ناحیه کمر و لگن و اندام تحتانی و مهمتر از همه کوتاهی عضلات از جمله این عوارضها است.
نداشتن فعالیت و نشستن طولانی مدت، سیستمهای داخلی بدن را تحت تاثیر قرار میدهد که بیماری قلبی و عروقی، عفونت ریوی و بیماریهای گوارشی که یبوست شایع ترین آن است از عوارض پشت میزنشینی است.
چاقی و بیماری دیابت از عوارض دیگر طولانی نشستن پشت میز و نداشتن تحرک است. نتیجه نداشتن تحرک به هم خوردن مکانیسم غدد فرد است که مهمترین عارضه آن چاقی و تجمع چربی و مهمتر از آن بروز بیماری دیابت است که این بیماری ممکن است سر منشا بسیاری از بیماریها در بدن باشد.
افراد باید از صندلیای استفاده کنند که قوسهای طبیعی کمر و پشت فرد را پوشش دهد، ارتفاع صندلی طوری باشد که پای فرد به راحتی روی زمین قرار گیرد، زاویه زانو و مفصل 900 درجه باشد، افراد زیر پایی برای خود داشته باشند، سطح میز محل کار موازی با شکم یا بالاتر از ناف باشد، و افرادی که با رایانه در محل کار خود کار می کنند، رایانه آنها کاملا جلوی صورت آنها قرار گرفته باشد تا مجبور نشوند سر خود را کج کنند.


دیگر عوارض حاد پشت میز نشینی در طولانی مدت:
همان طور که در بالا گفته شد پشت میز نشینی میتواند موجب یبوست شود و یبوست اصلی ترین عامل ابتلا به بیماری های مقعدی نظیر بواسیر، شقاق، فیستول و ... است.
حال سوال اینجاست که در صورت ابتلا به این بیماری ها چه باید کرد؟
در اینجا برای شما چند روش خانگی که به درمان شقاق و درمان هموروئید کمک می کنند و از یبوست ممانعت به عمل می آورند را آورده ایم تا در صورت نیاز از آنها بهره مند شوید:
جلوگیری از کمآبی بدن با مصرف کافی مایعات بدون الکل و کافئین حداقل شش تا هشت لیوان در طول روز (زیرا الکل و کافئین میتواند منجر به کمآبی در بدن شود.)؛
رژیم غذایی غنی از فیبر برای جلوگیری از ابتلا به یبوست، به دست آوردن ۲۰ تا ۳۵ گرم فیبر روزانه برای پیشگیری از یبوست و نرم شدن مدفوع لازم است. برای جلوگیری از نفخ میتوانید به تدریج میزانن فیبر مصرفی خود را افزایش دهید. موادغذایی پرفیبر شامل سبوس گندم، سبوس جو دو سر، غلات کامل از جمله برنج قهوه ای، بلغور جو دوسر و پاستا سبوس دار، همچنین حبوبات و نان، نخود وو لوبیا، میوههای خانواده مرکبات، آلو و آب آلو؛
از نگهداشتن مدفوع و به تأخیر انداختن اجابت مزاج پرهیز شود، زیرا هر بار تأخیر منجر به سفت شدن مدفوع و ایجاد یبوست خواهد شد؛
از زور زدن و یا نشستن بیش از حد طولانی در توالت خودداری شود. این عمل میتواند فشار در کانال مقعد را افزایش دهد؛
مقعد خود را پس از اجابت مزاج به آرامی و با دستمال نرم تمیز و خشک شود؛
از استفاده از مواد شویندهی شیمیایی محرک پوست مانند صابونهای معطر پرهیز شود؛
حمام نشسته در وان آب گرم کم عمق ـ دو یا سه بار در روز به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه به صورتی که فقط ران و مقعد را بپوشاند ـ می تواند با تمیز نگه داشتن و شل کردن دریچهی مقعد و بهبود جریانن خون در آن به درمان شقاق یا فیشر مقعد کمک کند؛
استفاده از وازلین بر روی خروجی مقعد اجابت مزاج را تسهیل میکند؛
شستوشوی مقعد بعد از هر بار اجابت مزاج تا ناحیهی مقعد همیشه تمیز بماند؛
استفادهی موضعی از ژل آلوئهورا بر روی ناحیهی آسیب دیدهی مقعد میتواند به بهبود آن کمک کند؛
میتوان از مکملهای نرمکننده طبیعی مدفوع مانند پسیلیوم نیز استفاده کرد.
بیماری دیگری که ممکن است بر اثر نشستن زیاد ایجاد شود، کیست مویی یا سینوس پیلونیدال نام دارد.
احتمالاً کلمهی سینوس را همراه با بینی شنیدهاید اما سینوس به معنی کانال یا حفره میتواند در هر جایی از بدن وجود داشته باشد. کیست مویی یا سینوس پیلونیدال (PNS) به شکل سوراخ کوچک، تونل یا گودال است که در شکاف بالای خط باسن و پایین استخوان دنبالچه قرار دارد. سینوس پیلونیدال یک مشکل مزمن پوستی حاوی مو است که با یک یا چند دهانهی کوچک به سطح پوست باز میشود و میتواند درد شدیدی ایجاد کند. سینوس پیلونیدال یک بیماری خوش خیم است و در ابتدا هیچ ارتباطی با سرطان ندارد. این سینوس اغلب موارد میتواند آلوده و عفونی شود. در واقع این سینوس یک کانون عفونت برای بافتهای اطراف محسوب میشود. در صورت عفونت ممکن است چرک و ترشحات خونی با بوی نامناسب از آن تراوش کند. سوراخ سینوس پیلودنیال آلوده به شکل کیست یا آبسه پیلونیدال ظاهر میشود. به ندرت ممکن است یک سینوس پیلونیدال در سایر قسمتهای بدن ایجاد شود ولی در زیر بغل و عانه نیز رویت شده است.
کیست مویی بیشتر در مردان و افراد جوان رویت میشود. همچنین در افرادی که عادت به نشستن زیاد دارند، مانند رانندگان تاکسی شایع تر است. در کودکان نادر است و در مردان با شرایط یکسان چهار برابر بیشتر از زنان رخ میدهد.
این بیماری برای اولین بار در سال ۱۸۸۰ تشخیص داده شد و به دلیل فاصله کوتاه آن از مقعد و شبیه لانهای از مو بودن سینوس پیلونیدال نام گرفت. در طول جنگ جهانی دوم به دلیل وضعیت همیشه نشسته در رانندگان جیپ، این بیماری با نام دیگر «بیماری جیپ» شناخته شد.
این بیماری آنقدر واضح است که نیاز به روش تشخیصی خاصی ندارد و پزشک با مشاهده به راحتی به وجود آن پی میبرد. برای درمان این بیماری حتماً نباید منتظر نشانهها و علایم آزاردهنده شد، به منظور جلوگیری از پیشرفت سینوس پیلونیدال بهتر است اقدامات درمانی آن را سریعتر شروع کرد. هرچند محل و موقعیت و همچنین ظاهر این بیماری منجر به خجالت و شرمساری در افراد مبتلا میشود ولی باید به این اتفاق همانند یک جوش یا خال نگاه کرد و خود را به خاطر وجود آن سرزنش نکرد.
اگرچه هنوز علت دقیق بیماری کیست مویی یا سینوس پیلونیدال شناخته شده نیست، اما حدس و گمانها نشان از این مدعا دارد که علت آن اکتسابی و ترکیبی از تغییرات هورمونی پس از بلوغ، رشد مو و اصطکاک ناشی از لباس طی نشستن طولانیمدت است.
هورمونهای جنسی برای اولین بار در سن بلوغ تولید می شوند که با تحت تأثیر قرار دادن غدد سباسه ممکن است آغازگر بیماری پیلونیدال باشند. از طرفی فعالیتهایی که باعث اصطکاک میشوند، موهای در حال رشد در منطقه را مجبور به پسرفت در زیر پوست میکنند. بدن به صورت ذاتی موهای زیر پوستی را به عنوان یک جسم خارجی تلقی میکند و یک پاسخ ایمنی نسبت به آن راه میاندازد. این پاسخ ایمنی میتواند به شکل کیست در اطراف موها بروز کند. پوست تحریک شده متورم، قرمز و دردناک خواهد شد.
لیزر روند درمانی کیست مویی را برای بیمار بسیار آسان و سریعتر کرده است. زیرا علاوه بر آسیب بافتی و ایجاد درد کمتر، بدون خونریزی و بخیه میتواند مراقبتهای بعد از عمل را برای فرد محدود و ساده کند. فرد میتواند بلافاصله به فعالیت روزمره خود باز گردد و از روز بعد لیزر در محل کار خود حاضر شود.
نیازی به پانسمان و تعویضهای روزانه ندارد و میتواند به راحتی حمام کرده و محل جراحی را شستوشو کند، البته تنها اقدام پس از لیزردرمانی تداوم داشتن در دوش روزانه تا بهبودی زخم است. رعایت بهداشت فردی و زدودن موها تا سالها برای پیشگیری از عود مجدد آن در تمامی روشها توصیه میشود.
برای رهایی از موها میتوان با لیزر آنها را نابود کرد، البته در صورتیکه جنس موها ضخیم و مجعد باشد، زیرا موهای کرکی به خوبی به لیزر پاسخ نمیدهند. لیزر موها پس از عمل، به دلیل جلوگیری از عود میتواند میزان مؤفقیت عمل را تا ۹۷ درصد افزایش دهد. حتی لیزر موهای ناحیهی گودی و انتهایی کمر یک روش پیشگیرانه در بیماری سینوس پیلونیدال محسوب میشود که به افراد پرمو و دارای شغل نشسته به منظور در امان ماندن از این مشکل، بسیار پیشنهاد میگردد.
لیزر را حتی میتوان به صورت ترکیبی با روشهای جراحی باز کیست مویی با هدف کوتاه کردن روند دو سه ماهی درمان آن استفاده کرد. در این روش ترکیبی که باید با دقت بالا انجام شود، با تاباندن اشعه به ناحیهی باز زخم و بافتهای اطراف آن به صورت هفتهای چند بار سرعت ترمیم بافتی را افزایش و طول مدت درمان را کاهش میدهند. البته هزینهی درمان کیست مویی با لیزر ممکن است به مراتب بیشتر از سایر روشها باشد.